|
>>> Kies de gewenste wijnboer in het menu voor meer achtergrondinformatie over de betreffende wijnboer.
>>> Of lees verder op deze pagina voor algemene informatie over wijnland Duitsland
Inleiding
De afgelopen decennia heeft de wijnbouw bij onze oosterburen een gigantische kwaliteitsontwikkeling meegemaakt. De hedendaagse Duitse wijnbouw wordt thans gedragen door een hele nieuwe, veelal jonge, generatie kwaliteitsbewuste wijnboeren. Die nieuwe generatie wil niets liever dan de wereld het moderne wijnland Duitsland tonen, dat in niets meer herinnert aan het simpele (zoete) verleden. De huidige Duitse wijnen zijn nu vooral harmonisch droog van smaak en de klassieke restzoete zijn nu veel evenwichtiger dan de plakkerige exemplaren van voorheen. Het zijn nu perfecte gastronomische wijnen die zowel thuis als in een restaurant zeker hun plaats verdienen.
De door ons geïmporteerde wijngoederen: Müller-Catoir, Stadt Lahr, Christmann, Gunderloch, Dengler-Seyler, Fürst von Löwenstein, Sven Leiner, Reichsgraf von Kesselstatt, Fürst en Markgraf von Baden behoren tot de vaandeldragers van het vernieuwde Duitsland.
Korte geschiedenis
De geschiedenis van de Duitse wijnbouw gaat terug tot de Romeinen en Kelten.
De Romeinen plantten in het begin van onze jaartelling druivenstokken aan op de bodem rondom de Moezel en de Kelten plantten deze aan in de streek van Franken. De authentieke druivenrassen bestonden vooral uit blauwe druivenrassen en naar het zich laat aanzien was de reputatie van de Moezelregio indertijd, verrassenderwijs, geheel gebouwd op rode wijnen.
In de late middeleeuwen kende de Duitse wijnbouw, onder leiding van de vele kloosters, een enorme bloeiperiode. Dit vroege succes ging echter als gevolg van de zogenaamde “kleine ijstijd” en de dertig jarige oorlog teloor.
De basis van de huidige wijnbouw is veel meer ontstaan in de begin jaren van de 19e eeuw. De kerkelijke wijngoederen en wijngaarden waren door keizer Napoleon Bonaparte geseculariseerd en, via het systeem van veilingen, gedwongen verkocht. Hiermee kwam veel wijnbouw in particulier bezit.
De hoogtijdagen van de Duitse wijnbouw waren in de periode van de “Belle Epoque”, een tijdsperiode van ongeveer 30 jaar die duurde tot aan het begin van de 1e wereldoorlog. Toen werd er voor witte Riesling meer betaald dan voor de Grand Cru’s van de Bordeaux.
Die vroege renommee van de Duitse Riesling was vooral gestoeld op de wijnen van de Rheingau en aangrenzende gebieden zoals: Rheinhessen, Pfalz en Nahe. De nu voor de export zo belangrijke Moezel is bijvoorbeeld pas na voltooiing van de spoorlijn 1878/79 tot bloei gekomen.
Tot aan de jaren 20 van de vorige eeuw waren de wijngaarden voornamelijk als Gemischter Satz aangeplant, verschillende druivenrassen kriskras door elkaar in één wijngaard. De opkomst van Riesling, is pas groot algemeen goed geworden na de verschijning van het standaardwerk “Geschichte des Weinbaus” van Baron Friedrich van Bassermann-Jordan, uit Deidesheim in de Pfalz. Hij was een groot voorstander van mono-cepage Rieslingwijnen.
Na de Belle Epoque is de Duitse wijn, als gevolg van twee verloren oorlogen en een economische crisis, in vrije val geraakt. De in 1971, veel te liberale, aangenomen wijnwet kan hiervan als dieptepunt worden beschouwd. Door de vele weeffouten in deze wet werden de klassieke topwijngaarden gedegradeerd tot akkers van industriële productie. Gelukkig is er nu een enorme kentering gebeurt en leveren de wijnboeren weer die uitstekende kwaliteit uit het zo roemruchte verleden!
Duitsland bij Imperial Wijnkoperij
Duitsland telt in totaal 13 wijnregio’s waarbij Imperial Wijnkoperij wijnen importeert uit vijf regio’s: Mosel, Rheinhessen, Pfalz, Franken en het zuidelijke Baden.
Mosel (Reichsgraf von Kesselstatt)
De sterk meanderende Moezel en zijn zijrivieren Saar en Ruwer vormen de geboortegrond van enkele van ‘s werelds mooiste witte Riesling wijnen. Op de daar aanwezige, met leisteenschilfers bedekte, steile hellingen groeien zeer minerale slanke Rieslings. Die Rieslings bekoren door een prachtig delicaat geprononceerd zuur die de wijnen een zinderende spannen verlenen en eeuwig fris lijken te houden.
Rheinhessen (Gunderloch)
Rheinhessen is qua oppervlakte de grootste Duitse wijnregio en grenst in het noorden en oosten direct aan de Rijn. De streek is als het ware een“kronkelende” vierhoek tussen de historische plaatsen Bingen, Mainz en Worms en wordt door het sterk glooiende landschap ook wel het land van de 1000 heuvels genoemd. De bodemstructuur is zeer divers. Hij bestaat voor een groot deel uit löss. Daarnaast zijn er enclaves te vinden van porfier, rode leisteen en kalksteen. Door die afwisselende ondergrond is de wijn zeer gevarieerd. Typisch voor Rheinhessen is evenwel het brede smaakpalet met zacht, gering proefbaar, zuur. Het van oudsher meest gereputeerde deel is de kleine Rote Hang nabij Nackenheim en Nierstein, direct aan de Rijn net onder de stad Mainz.
Pfalz (Müller-Catoir, A. Christmann, Dengler-Seyler, Jürgen Leiner)
De Pfalz heeft de bijnaam het Toscane van Duitsland te zijn. Er heerst hier namelijk een mediterraan klimaat waarin subtropische dieren en planten gedijen zoals bijvoorbeeld de vijg en amandelboom. Dit bijzondere leefmilieu ontstaat door de aanwezigheid van het Haardtgebergte, die als een grote scheidingswand de streek beschermt tegen abrupte weersveranderingen. De bodem is eveneens zeer verschillend. Het meest voorkomend zijn bontzandsteen, löss en leemgronden. De streek is in twee compartimenten verdeeld: de noordelijke Mittelhaardt en daaronder de Südliche Weinstrasse, die tegenwoordig steeds meer Südpfalz wordt genoemd. In het noorden domineren de Riesling wijnen en in het zuiden hebben de Grau-. Weiss- en Spätburgunder de overhand. Door de Pfalz loopt de 80 kilometerlange wereldberoemde Weinstrasse die elke belangrijk wijnoord met elkaar verbindt. Een andere wetenswaardigheid is dat hier, bijna de helft, van de wijnproductie uit rode wijn bestaat.
Franken (Fürst en Fürst von Löwenstein)
De wijnbouw in Franken is voornamelijk gelegen langs de oevers van de rivier de Main, die hier als een grote W door het landschap slingert. In het westelijk deel domineren de rode wijnen terwijl in het middenstuk en het oostelijk gesitueerde Steigerwald de witte wijnen domineren. De rode wijnen gedijen vooral op bontzandsteen gronden terwijl de witte exemplaren voornamelijk gewonnen worden op mosselkalk- en gipskalkbodems. Het klimaat is hier continentaal, waardoor er veel vroeg rijpende druiven zijn aangeplant. Het visitekaartje van Franken is de Silvanerdruif. Een prachtig en ondergewaardeerd, zeer gastronomisch, druivenras.
Baden (Markgraf von Baden)
Baden is een langgerekte, zeer smalle, wijnregio die zich uitstrekt van het zuidelijke Bodemmeer tot aan Wertheim, niet ver van de barokstad Würzburg, in bijna het midden van Duitsland. De wijnregio bestaat u 9 verschillende districten, waarvan sommige aaneengesloten en andere weer ver van elkaar verwijderd zijn. Door die enorme lengte is de regio heel verschillend en kan men niet spreken van één type Badenwijn. De kwalitatief bekendste delen zijn: Ortenau, Breisgau, Kaiserstuhl en Bodemsee. De eerste drie gebieden zijn de bakermat van gloedvolle rode en witte wijnen van de Burgunderrassen terwijl de Ortenau ook beroemd is om zijn Rieslingwijnen van garniet. De Bodemsee bezit de hoogst gelegen wijngaarden van Duitsland en heeft als specialiteit de Müller-Thurgau. Van deze witte wijndruif wordt een heerlijke verkwikkende wijn gemaakt die men het best kan omschrijven als gebottelde “koele” berglucht.
Voor meer uitgebreide informatie over de wijnboeren zelf en hun regio’s verwijzen wij u naar de tabjes van de wijnboeren.
|
